ثبت برند مواد غذایی

آیا ثبت برند مواد غذایی اجباری است؟

طبق قانون، همه کالاهای خوراکی که در ظرف، قوطی یا بسته‌بندی مشخص و با یک نام تجاری به دست مشتری می‌رسند، باید حتماً برند ثبت‌شده داشته باشند. به عنوان مثال، برای بسته‌بندی و عرضه خوراکی پر مصرف مانند برنج در بازار، اقدام برای ثبت برند برنج و دریافت نشان استاندارد و سیب سلامت کاملاً الزامی است. برای اینکه تفاوت مجوز بهداشت با ثبت علامت تجاری را بهتر متوجه شوید، جدول زیر ویژگی و تفاوت هر کدام را نشان می‌دهد؛ این دو مکمل هم هستند و داشتن یکی جای دیگری را نمی‌گیرد.

اگر شما پروانه بهداشتی بگیرید ولی نام خود را ثبت نکنید، رقیبان می‌توانند دقیقاً با همان نام کار کنند و دست شما برای شکایت بسته خواهد بود.

ثبت برند بین المللی مواد غذایی (صادرات به عمان، چین و سایر کشورها)

اگر می‌خواهید محصولاتی مثل زعفران، پسته، خرما، رب گوجه‌فرنگی یا شیرینی را به کشورهایی مانند عمان، چین، امارات، قطر و عراق صادر کنید، باید نام و نشان تجاری (برند) خود را در همان کشور مقصد هم حفظ کنید. اگر برندتان را در کشور خریدار ثبت نکنید، دلال‌های محلی ممکن است زودتر از شما آن نام را به اسم خودشان ثبت کنند و نگذارند بارتان وارد بازار شود. برای محافظت از برند صادراتی خود، نکات زیر را رعایت کنید.

• ثبت از طریق سیستم جهانی مادرید: با داشتن ثبت اولیه در ایران، می‌توانید از طریق سیستم مادرید زیر نظر سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO)، با یک پرونده نام خود را در چندین کشور مقصد تحت پوشش قرار دهید.
• ثبت مستقیم ملی در کشورهای هدف: برای بازارهایی مانند عمان یا چین، در صورت نیاز می‌توان پرونده را مستقیماً از طریق وکلای رسمی همان کشور به اداره مالکیت معنوی محلی ارسال کرد.
• ارائه کارت بازرگانی معتبر: ثبت برند با نام یا حروف انگلیسی برای صادرات، نیازمند داشتن کارت بازرگانی رسمی به نام شخص یا شرکت است.
• بررسی نام از نظر زبان محلی: نام انتخابی باید در بازارهای عربی خلیج‌فارس یا بازار چین تلفظ آسانی داشته باشد و معنای نامناسبی ایجاد نکند.

In 1891 nine of the 14 States to the Paris Convention for the Protection of Industrial Property created the first “special arrangements for the protection of industrial property”. Along with the Protocol Relating to the Madrid Agreement (1989) it created the Madrid System, the primary international system for facilitating the registration of trademarks in multiple jurisdictions around the world.(wikipedia)

در سال ۱۸۹۱، نه کشور از ۱۴ دولت عضو «کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی»، نخستین «ترتیبات ویژه برای حمایت از مالکیت صنعتی» را پایه‌گذاری کردند. این توافق به‌همراه «پروتکل مربوط به موافقت‌نامه مادرید (۱۹۸۹)»، «سیستم مادرید» را شکل داد که سامانه بین‌المللی اصلی برای تسهیل ثبت علائم تجاری در حوزه‌های قضایی متعدد در سراسر جهان است.