این مطلب شروع آگاهی شماست؛ برای یک تصمیم مطمئن‌تر، با کارشناسان پلکان مشورت کنید.
انواع شرکتها در قانون تجارت ایران در سه گروه اصلی شرکت‌های اشخاص (تضامنی و نسبی)، شرکت‌های سرمایه (سهامی و با مسئولیت محدود) و شرکت‌های ترکیبی (مختلط سهامی و مختلط غیر سهامی) جای می‌گیرند. شرکت‌های تعاونی و بین‌المللی نیز گروهی دیگر از شرکت‌های تعریف شده هستند. با شناخت ویژگی‌ها، مزایا و محدودیت‌های هر یک و بررسی تعداد شرکا، میزان مسئولیت مالی و اهداف کسب و کارتان می‌توانید جهت انتخاب نوع شرکت، شرایط قانونی و مدارک مورد نیاز و سایر موارد، برای ثبت شرکت در قالب متناسب با فعالیت خود اقدام کنید.
| نوع شرکت | تعداد اعضا | مزایا و معایب |
|---|---|---|
| سهامی خاص | حداقل ۳ سهام‌دار | مزایا: اعتبار مناسب برای دریافت تسهیلات و شرکت در مناقصات. معایب: نیاز به تامین تمام سرمایه توسط موسسان و محدودیت در انتقال سهام. |
| سهامی عام | حداقل ۵ سهام‌دار | مزایا: امکان جذب سرمایه از مردم و ورود به بورس. معایب: نیاز به رعایت الزامات قانونی و تشریفات بیشتر برای تشکیل و فعالیت. |
| با مسئولیت محدود | حداقل ۲ شریک | مزایا: محدود بودن مسئولیت شرکا به میزان سرمایه و نداشتن حداقل سرمایه قانونی. معایب: سرمایه به سهام تقسیم نمیشود و ساختار آن برای جذب سرمایه از طریق عرضه سهام مناسب نیست. |
| تضامنی | حداقل ۲ شریک | مزایا: امکان فعالیت با مشارکت شرکای مورد اعتماد. معایب: مسئولیت نامحدود؛ هر شریک ممکن است مسئول پرداخت تمام بدهیهای شرکت باشد. |
| نسبی | حداقل ۲ شریک | مزایا: مسئولیت شرکا متناسب با میزان سرمایه آنهاست. معایب: در صورت کافی نبودن دارایی شرکت، شرکا باید متناسب با سهم سرمایه خود بدهی‌ها را پرداخت کنند. |
| مختلط سهامی | حداقل ۲ شریک با جایگاه متفاوت | مزایا: امکان مشارکت سرمایه‌گذاران با مسئولیت محدود در کنار شرکای ضامن. معایب: مسئولیت نامحدود شرکای ضامن و محدودیت اختیار مدیریتی شرکای سهامی. |
| مختلط غیرسهامی | حداقل ۲ شریک | مزایا: امکان مشارکت شرکای با مسئولیت محدود و ضامن در یک شرکت. معایب: مسئولیت نامحدود شرکای ضامن و نداشتن اختیار اداره شرکت برای شرکای غیرضامن. |
| تعاونی تولید و مصرف | حداقل ۷ عضو | مزایا: تامین نیازهای مشترک اعضا، همکاری در تولید یا خرید جمعی و مشارکت اقتصادی. معایب: نیاز به تعداد اعضای بیشتر و تامین حداقل ۵۱ درصد سرمایه توسط اعضا در تعاونی تولید. |
| بین‌المللی | در متن مشخص نشده است. | مزایا: امکان فعالیت در بازارهای چند کشور، صادرات، واردات و همکاری با شرکای خارجی. معایب: نیاز به بررسی الزامات قانونی و مقررات کشورهای محل فعالیت. |
انواع شرکت های سرمایه در قانون تجارت
شرکت‌های سرمایه، قالب‌هایی هستند که سرمایه شرکا مبنای اصلی تعیین میزان مسئولیت مالی آنهاست. انواع شرکتها طبق قانون تجارت در این بخش شامل شرکت سهامی و شرکت با مسئولیت محدود میشوند.
| نوع شرکت | تعداد اعضا و نحوه تأمین سرمایه | ویژگی‌ها و نکات مهم |
|---|---|---|
| سهامی خاص | حداقل ۳ سهام‌دار؛ تمام سرمایه توسط موسسان تأمین میشود. | سرمایه به سهام تقسیم میشود. اعتبار مناسب برای دریافت تسهیلات بانکی و شرکت در مناقصات دارد؛ سهام آن در بورس معامله نمیشود و انتقال سهام محدودیت دارد. |
| سهامی عام | حداقل ۵ سهام‌دار؛ بخشی از سرمایه از طریق پذیرهنویسی و مشارکت مردم تأمین میشود. | سرمایه به سهام تقسیم میشود و امکان عرضه و معامله سهام در بورس اوراق بهادار وجود دارد. برای جذب سرمایه از عموم مردم مناسب است. |
| با مسئولیت محدود | حداقل ۲ شریک؛ سرمایه از طریق آورده نقدی یا غیرنقدی شرکا تأمین میشود و حداقل سرمایه قانونی مشخصی ندارد. | سرمایه به سهام تقسیم نمیشود و مسئولیت هر شریک به میزان سرمایه او در شرکت محدود است. برای راهاندازی کسبوکار مشترک با چند شریک مناسب است. |
شرکت سهامی
شرکت سهامی یکی از انواع شرکتها در قانون تجارت است که در آن سرمایه شرکت به سهام تقسیم میشود و هر سهام‌دار به میزان سهام خود در سرمایه شرکت مشارکت دارد. این قالب فعالیت تجاری دو نوع است:
- سهامی خاص
- سهامی عام
شرکت سهامی خاص؛ نمونه ای از شرکت ها در کارافرینی
شرکت سهامی خاص شرکتی تجاری است که سرمایه آن به سهام تقسیم میشود و تمام این سرمایه را در زمان تاسیس خود موسسان تامین می‌کنند. این شرکتها در دریافت تسهیلات بانکی، شرکت در مناقصه و مزایده‌های دولتی و حضور در نمایشگاه‌ها از اعتبار نسبتا خوبی برخوردار هستند. اگر با چند شریک آشنا کار را شروع می‌کنید، این شرکت یکی از گزینههای رایج میان انواع شرکت ها در کارافرینی است. پس از ثبت شرکت، می‌توانید برای ثبت برند نیز اقدام کنید تا از نام و نشان تجاری کسب و کارتان حمایت قانونی شود.
ضوابط تشکیل و فعالیت شرکت سهامی خاص
- برای تاسیس شرکت، وجود حداقل سه سهام‌دار ضروری است.
- سرمایه شرکت نباید کمتر از یک میلیون ریال باشد و تامین تمام آن بر عهده موسسان است.
- امضای اساسنامه، تعهد تمام سهام، پرداخت مبالغ نقدی لازم، انتخاب مدیران و بازرسان و پذیرش کتبی سمت از سوی آنها از مراحل تشکیل شرکت است.
- عبارت سهامی خاص باید بلافاصله پیش یا پس از نام شرکت درج شود و در تمام نوشته‌ها و آگهی‌های آن نیز به کار برود.
- سهام شرکت در بورس اوراق بهادار معامله نمیشود و انتقال آن به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام مشروط است.
سهامی عام
شرکت سهامی عام یکی از انواع شرکتها در قانون تجارت است که سرمایه آن به سهام تقسیم میشود و بخشی از منابع مالی مورد نیاز آن با مشارکت مردم و از طریق فروش سهام تامین میشود. سهام این شرکتها قابلیت داد و ستد در بورس اوراق بهادار را دارد.
برای تشکیل این شرکت، حضور حداقل پنج سهام‌دار ضروری است. موسسان می‌توانند با انتشار اوراق پذیرهنویسی، اشخاص دیگر را نیز در تامین سرمایه شرکت مشارکت دهند. بعلاوه، عبارت شرکت سهامی عام باید در تمام مدارک شرکت، پیش و پس از نام آن درج شود.
شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود با مشارکت دو یا چند نفر برای انجام فعالیتهای تجاری تشکیل میشود. در این نوع شرکت، هر شریک بخشی از سرمایه را تامین می‌کند، اما سرمایه شرکت به سهام تقسیم نمیشود و ساختار آن بر اساس سهم سرمایه هر شریک تعریف میشود. هر شریک در قبال بدهی‌ها و تعهدات شرکت، به میزان سرمایهای که در آن دارد مسئول است. یعنی میزان آورده هر فرد مبنای تعیین حدود مسئولیت او در شرکت خواهد بود.
این قالب تجاری برای شرکایی مناسب است که قصد دارند بدون تقسیم سرمایه به سهام، کسب و کار مشترکی راهاندازی کنند. برای سرمایه‌گذاری در این نوع شرکت حداقل سرمایهای تعیین نشده است. در واقع، میزان سرمایه اولیه محدودیتی برای ورود افراد به این قالب ایجاد نمی‌کند.
هنگام تاسیس شرکت با مسئولیت محدود، رعایت موارد زیر ضروری است:
- شرکت باید با مشارکت حداقل دو نفر تشکیل شود.
- مطابق ماده ۹۷ قانون تجارت، میزان آورده غیر نقدی هر شریک باید در شرکت‌نامه مشخص شود.
- عبارت با مسئولیت محدود باید به طور کامل در نام شرکت درج شود.
انواع شرکت های خصوصی (اشخاص) در قانون تجارت ایران
| نوع شرکت | تعداد شرکا و میزان مسئولیت | شرایط و نکات مهم |
|---|---|---|
| شرکت تضامنی | حداقل ۲ شریک؛ هر شریک مسئول پرداخت تمام بدهیهای شرکت است و مسئولیت او به میزان سرمایه‌اش محدود نمیشود. | نام حداقل یکی از شرکا باید در عنوان شرکت درج شود. سرمایه نقدی باید کامل پرداخت و آورده غیرنقدی ارزیابی و تحویل شود. تقسیم سود و زیان بر اساس توافق شرکا است. |
| شرکت نسبی | حداقل ۲ شریک؛ مسئولیت هر شریک در قبال بدهیهای پرداخت‌نشده، متناسب با میزان سرمایه او در شرکت است. | عبارت شرکت نسبی و نام حداقل یکی از شرکا باید در عنوان شرکت درج شود. طلبکاران ابتدا به شرکت مراجعه می‌کنند و پس از انحلال، امکان مطالبه بدهی از شرکا متناسب با سهم سرمایه آنها وجود دارد. |
شرکت تضامنی
شرکت تضامنی از انواع شرکتها در قانون تجارت است که با مشارکت حداقل دو نفر برای انجام فعالیتهای تجاری تشکیل میشود. ویژگی اصلی آن، مسئولیت تضامنی شرکاست؛ یعنی:
- هر شریک مسئول پرداخت تمام بدهیهای شرکت است.
- تعهد مالی هر شریک به میزان سرمایهای که وارد شرکت کرده محدود نمیشود.
شرایط شکل گیری شرکت تضامنی چگونه است؟
- تشکیل شرکت به حداقل دو نفر نیاز دارد.
- نام شرکت باید به گونه‌ای انتخاب شود که نام حداقل یکی از شرکا در آن درج شود. نام سایر شرکا نیز میتواند با عبارت “و شرکا” مشخص شود.
- پس از ورود سرمایه به شرکت، دارایی‌های مربوط در اختیار شرکت قرار می‌گیرند و دیگر متعلق به شریک سرمایه‌گذار به صورت انفرادی نیستند؛ بلکه در چارچوب مالکیت مشترک شرکا قرار دارند.
- نحوه تقسیم سود و زیان بر اساس توافق شرکا تعیین و این توافق در شرکت‌نامه درج میشود.
- تشکیل شرکت منوط به پرداخت کامل سرمایه نقدی و تقویم و تحویل سهم‌الشرکه‌های غیر نقدی است.
شرکت نسبی
شرکت‌های نسبی با مشارکت حداقل دو نفر برای انجام امور تجاری تشکیل میشوند. در این شرکت، میزان مسئولیت هر شریک بر اساس سرمایهای که به شرکت اختصاص داده است، تعیین میشود. مانند دیگر انواع شرکتها در قانون تجارت، این قالب تجاری نیز در یک چارچوب خاص تشکیل و اداره میشود:
- چنانچه دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی‌ها کافی نباشد، هر شریک به نسبت سرمایه خود در قبال بخش پرداخت نشده بدهی‌ها مسئولیت دارد.
- عبارت “شرکت نسبی” باید در نام شرکت درج شود و نام حداقل یکی از شرکا نیز در آن بیاید. برای اشاره به سایر شرکا، از عبارت “و شرکا” استفاده میشود.
- تا زمانی که شرکت نسبی منحل نشده است، طلبکاران باید برای مطالبه بدهی به خود شرکت مراجعه کنند. پس از انحلال شرکت، امکان مراجعه به شرکای آن برای وصول مطالبات فراهم میشود.
انواع شرکت‌های تعاونی بر اساس قانون تجارت
انواع شرکتها طبق قانون تجارت ایران شامل شرکت‌های تعاونی هم میشود؛ شرکت‌هایی که هدف‌شان تامین نیازهای مشترک اعضا و بهبود وضعیت آنهاست. این قالب برای افرادی مناسب است که در یک صنف یا زمینه فعالیت مشترک دارند. تشکیل این شرکت به حداقل هفت نفر نیاز دارد.
| نوع شرکت تعاونی | تعداد اعضا و هدف فعالیت | شرایط و نکات مهم |
|---|---|---|
| تعاونی تولید | حداقل ۷ عضو؛ همکاری در فعالیتهای تولیدی مانند کشاورزی، دامداری، صنعت، معدن و عمران. | حداقل دو سوم اعضای اداره‌کننده باید در حرفه مرتبط با موضوع فعالیت شرکت باشند. تمام سرمایه یا حداقل ۵۱ درصد آن باید توسط اعضا تأمین شود. نهادهای عمومی نیز می‌توانند در تأمین سرمایه کمک کنند. |
| تعاونی مصرف | حداقل ۷ عضو؛ تأمین کالاها، خدمات و نیازهای مشترک اعضا مانند اقلام ضروری زندگی، مسکن و خدمات مورد نیاز. | اعضا با مشارکت جمعی برای تهیه و توزیع کالاها و خدمات مورد نیاز اقدام می‌کنند. این قالب برای کارکنان یک سازمان یا افراد یک صنف با نیازهای مصرفی مشترک مناسب است. |
شرکت تعاونی تولید
شرکت‌های تعاونی تولید، گروهی از افراد را که منافع مشترکی دارند، برای همکاری در فعالیتهای تولیدی گرد هم می‌آورند. در میان انواع شرکت ها در کارافرینی، تعاونی تولید برای افرادی مناسب است که می‌خواهند با مشارکت یکدیگر، فعالیتی تولیدی را پیش ببرند و از منافع همکاری مشترک بهره‌مند شوند. حوزه فعالیت این شرکتها کشاورزی، دامداری، صنعت، معدن و عمران را دربر می‌گیرد. الزامات تشکیل این شرکتها عبارتند از:
برخلاف دیگر انواع شرکتها در قانون تجارت، شرکت‌های تعاونی تولید، حداقل دو سوم اعضای اداره‌کننده باید از میان شرکایی انتخاب شوند که حرفه آنها با موضوع فعالیت شرکت مرتبط است.
- تمام سرمایه شرکت تعاونی یا حداقل ۵۱ درصد آن باید از سوی اعضای شرکت تامین شود.
- نهادهای عمومی مانند وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، بانک‌ها و غیره می‌توانند بدون آنکه عضو شرکت باشند، از طریق روش‌های قانونی، مانند وام بدون بهره، در تامین یا افزایش سرمایه شرکت تعاونی کمک کنند.
شرکت تعاونی مصرف
شرکت تعاونی مصرف با هدف فراهم کردن کالاها، خدمات و سایر نیازهای اعضا تشکیل میشود. فعالیت این شرکت عموما شامل تهیه و توزیع اقلام ضروری زندگی، مسکن و خدمات مورد نیاز اعضا است. این قالب برای گروه‌هایی مناسب است که نیازهای مصرفی مشترکی دارند و می‌خواهند تامین کالاها یا خدمات مورد نیازشان را به صورت جمعی انجام دهند؛ مانند کارکنان یک سازمان یا افراد یک صنف.
انواع شرکت‌های ترکیبی در قوانین تجاری ایران
شرکت‌های ترکیبی در ساختار خود دو دسته شریک دارند: شریک ضامن با مسئولیت نامحدود و شریکی که مسئولیت او به سرمایه‌اش محدود است. در مقوله انواع شرکتها در قانون تجارت این گروه در دو نوع مختلط سهامی و مختلط غیر سهامی معرفی میشوند.
| نوع شرکت | تعداد اعضا و نوع مسئولیت | شرایط و نکات مهم |
|---|---|---|
| مختلط سهامی | حداقل ۲ شریک؛ شامل شرکای سهامی با مسئولیت محدود به میزان سرمایه و شرکای ضامن با مسئولیت نامحدود. | مدیریت شرکت بر عهده شرکای ضامن است. در صورت کافی نبودن دارایی شرکت برای پرداخت بدهی‌ها، شرکای ضامن مسئول پرداخت باقی‌مانده بدهی هستند. نام حداقل یکی از شرکای ضامن باید در عنوان شرکت درج شود. |
| مختلط غیرسهامی | حداقل ۲ شریک؛ شامل شرکای با مسئولیت محدود تا میزان سرمایه و شرکای ضامن با مسئولیت نامحدود. | سرمایه شرکت به سهام تقسیم نمیشود. تنظیم اساسنامه ضروری نیست و شرایط فعالیت در شرکت‌نامه مشخص میشود. شرکای غیرضامن حق اداره شرکت را ندارند و نام حداقل یکی از شرکای ضامن باید در عنوان شرکت درج شود. |
شرکت مختلط سهامی
شرکت مختلط سهامی ساختاری تجاری است که در آن دو گروه شریک با جایگاه حقوقی متفاوت حضور دارند:
- شرکای سهامی: سهام‌دارانی که سرمایه آنها به سهام تقسیم شده است. مسئولیت آنها محدود به میزان سرمایهای است که در شرکت دارند.
- شرکای ضامن: مسئولیت بیشتری در قبال بدهیهای شرکت دارند.
قواعد تاسیس و اداره شرکت‌های مختلط سهامی
- مدیریت شرکت بر عهده شریک یا شرکای ضامن است.
- چنانچه دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی‌ها کافی نباشد، مسئولیت پرداخت بدهیهای باقی مانده بر عهده شرکای ضامن است.
- برای ثبت آن باید عبارت “شرکت مختلط” و نام حداقل یکی از شرکای ضامن در عنوان شرکت درج شود.
- نحوه تقسیم سود بر اساس توافق شرکا تعیین میشود و این توافق باید در اساسنامه شرکت درج شود.
شرکت مختلط غیر سهامی
در بین انواع شرکتها در قانون تجارت، شرکت مختلط غیر سهامی از جمله تشکل‌‌هایی است که در آن، سرمایه‌گذاری و مسئولیت شرکا بر اساس دو جایگاه حقوقی متفاوت تعریف میشود. بعلاوه، سرمایه شرکت به سهام تقسیم نمیشود. این شرکت تجاری با حداقل دو نفر تشکیل می‌گردد. شرکای آن شامل دو گروه هستند:
- شرکای با مسئولیت محدود: فقط تا میزان سرمایه خود مسئول بدهیهای شرکت هستند.
- شرکای ضامن: در برابر تمام بدهیهای شرکت، حتی بیشتر از دارایی آن، مسئولیت دارند.
قوانین فعالیت شرکت های مختلط غیر سهامی
تنظیم اساسنامه ضروری نیست و شرایط فعالیت شرکت در شرکت‌نامه تعیین میشود.
- شرکای غیر ضامن حق اداره شرکت را ندارند.
- نام شرکت باید شامل عبارت “شرکت مختلط غیر سهامی” و نام حداقل یکی از شرکای ضامن باشد.
شرکت‌های تجاری بین‌المللی در قانون تجارت
شرکت‌های بین المللی از انواع شرکتها در قانون تجارت هستند که در بازارهای چند کشور فعالیت می‌کنند یا با شرکای خارجی همکاری دارند. انواع شرکت های تجاری بین المللی می‌توانند از طریق صادرات و واردات، اعطای مجوز استفاده از فناوری یا علامت تجاری، مشارکت با شرکت‌های خارجی یا سرمایه‌گذاری در کشورهای دیگر فعالیت کنند.
مهم ترین فاکتورهای انتخاب نوع شرکت
انتخاب نوع شرکت، تنها یکی از تصمیم‌های شروع کسب و کار است. برای برنامه‌ریزی دقیق‌تر، باید بدانید تفاوت ثبت برند و ثبت شرکت چیست و هر کدام چه هدفی را دنبال می‌کنند.
انتخاب قالب حقوقی شرکت باید با شرایط فعلی کسب و کار و برنامه‌های آینده شما هماهنگ باشد. پیش از تصمیمگیری، این فاکتورها را بررسی کنید:
- تعداد شرکا: چند شریک دارید؟ آیا در آینده افراد جدیدی اضافه میشوند؟
- مسئولیت مالی: مسئولیت شرکا به سرمایه‌شان محدود است یا گسترده‌تر خواهد بود؟
- تامین سرمایه: سرمایه را شرکای فعلی تامین می‌کنند یا سرمایه‌گذاران جدید جذب میشوند؟
- مدیریت و تصمیمگیری: چه کسانی شرکت را اداره می‌کنند؟ تصمیم‌های مهم چگونه گرفته میشوند؟
- هدف رشد: فعالیت محدود است یا برای توسعه بازار، ورود به بورس و ثبت برند برنامه دارید؟
- نوع فعالیت و الزامات قانونی: چه مجوزهایی نیاز دارید؟ آیا قانون قالب خاصی را الزامی کرده است؟
در جدول زیر، چند نمونه از موقعیت‌های رایج کسب و کار و قالب‌های شرکتی را معرفی می‌کنیم.
| هدف | نوع شرکت پیشنهادی |
|---|---|
| راهاندازی کسبوکار با مشارکت چند نفر | مسئولیت محدود، سهامی خاص |
| جذب سرمایه از طریق عرضه عمومی سهام و ورود به بازار بورس | سهامی عام |
| فعالیت در حوزه واردات و صادرات | مسئولیت محدود یا سهامی خاص (با توجه به تعداد شرکا، حجم فعالیت و الزامات قانونی و مجوزهای حوزه کاری) |
| تأمین نیاز اعضا در زمینه تولید، مصرف یا اعتبار | تعاونی |
| اعتماد کامل به شرکا و پذیرش مسئولیت نامحدود | تضامنی |
جمع بندی؛ انواع شرکتها در قانون تجارت ایران
در قانون تجارت ایران، شرکتها در قالب‌های مختلفی مانند سهامی خاص، سهامی عام، با مسئولیت محدود، تضامنی، نسبی، مختلط، تعاونی و بین‌المللی تعریف میشوند. هر کدام از نظر تعداد شرکا، میزان مسئولیت، شیوه مدیریت و امکان انتقال سهم با دیگری فرق دارد و برای موقعیتی خاص مناسب است. برای انتخاب گزینه مناسب، باید تعداد شرکا، میزان مسئولیت مالی، شیوه تامین سرمایه، نحوه مدیریت و اهداف آینده کسب و کار را در کنار الزامات قانونی حوزه فعالیت‌تان بررسی کنید. از این رو دریافت مشاوره تخصصی از کارشناسان و موسسه های دارایی های فکری مانند پلکان می توانند شما را در این مسیر راهنمایی کنند. اگر درباره انتخاب قالب حقوقی یا شرایط ثبت شرکت نیاز به راهنمایی دارید، حتما در بخش دیدگاه‌ها مطرح کنید.
سوالات متداول در مورد انواع شرکتها در قانون تجارت
کدامیک از انواع شرکتها در قانون تجارت برای کسب و کاری با احتمال زیان مالی بالا مناسبتر است؟
برای کسب و کارهای پرریسک، شرکت سهامی یا شرکت با مسئولیت محدود گزینه مناسب‌تری از شرکت تضامنی است؛ زیرا مسئولیت مالی شرکا در این دو قالب به میزان سرمایه یا سهام آنها محدود میشود. اما در شرکت تضامنی، اگر دارایی شرکت برای پرداخت بدهی‌ها کافی نباشد، هر شریک ممکن است مسئول پرداخت تمام بدهیهای شرکت باشد.
در همه انواع شرکتها، اختیار تصمیمگیری و سهم هر شریک از سود یکسان است؟
خیر. به نوع شرکت، مقررات قانونی و توافقهای معتبر شرکا بستگی دارد. برای مثال، در شرکت با مسئولیت محدود، هر شریک به نسبت سهم خود در شرکت حق رای دارد، مگر آنکه اساسنامه ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. بعلاوه، در صورت نبود مقررات خاص در اساسنامه، تقسیم سود و زیان به نسبت سرمایه شرکا انجام میشود.
در قانون تجارت ایران چند نوع شرکت وجود دارد؟
طبق قانون تجارت ایران، شرکتها به ۷ نوع اصلی تقسیم میشوند: شرکت سهامی، با مسئولیت محدود، تضامنی، نسبی، مختلط سهامی، مختلط غیرسهامی و تعاونی.
برای راهاندازی کسبوکار با دو یا چند شریک، کدام نوع شرکت مناسبتر است؟
شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی خاص از گزینههای رایج برای فعالیتهای مشارکتی هستند. انتخاب بین این دو به تعداد شرکا، میزان سرمایه، نحوه مدیریت و اهداف کسبوکار بستگی دارد.
تفاوت شرکت سهامی خاص و سهامی عام چیست؟
در شرکت سهامی خاص، تمام سرمایه شرکت توسط مؤسسان تأمین میشود و سهام آن برای عرضه عمومی در بورس ارائه نمیشود. اما در شرکت سهامی عام، امکان جذب سرمایه از عموم مردم از طریق پذیرهنویسی وجود دارد و سهام شرکت میتواند با رعایت شرایط قانونی در بورس عرضه شود.
در کدام نوع شرکت، مسئولیت شرکا محدود به سرمایه آنها نیست؟
در شرکت تضامنی، هر شریک در برابر تمام بدهیهای شرکت مسئولیت دارد و مسئولیت او به میزان سرمایهای که وارد شرکت کرده محدود نمیشود. در مقابل، در شرکت با مسئولیت محدود، مسئولیت هر شریک اصولاً به میزان سرمایه او در شرکت محدود است.
برای انتخاب نوع شرکت هنگام ثبت، چه عواملی را باید در نظر گرفت؟
تعداد شرکا، میزان سرمایه اولیه، نوع فعالیت، نحوه تقسیم مسئولیت‌ها، شیوه مدیریت و برنامه‌های توسعه کسبوکار از مهم‌ترین عوامل هستند. همچنین باید الزامات قانونی و مجوزهای موردنیاز برای حوزه فعالیت را بررسی کرد تا نوع شرکت متناسب با شرایط انتخاب شود.
